Op zondag 8 maart 2026 trokken duizenden mensen de straat op in Leuven, Brussel en Antwerpen voor de Vrouwenmars naar aanleiding van Internationale Vrouwendag. Ook Groen was aanwezig. Niet alleen de vrouwen binnen onze partij stapten mee. Ook de mannen sloten zich aan. Want één ding is duidelijk: zolang mannen blijven zwijgen over ongelijkheid, zal er weinig veranderen. Gelijke rechten en kansen voor vrouwen zijn geen “vrouwenzaak”, maar een zaak van ons allemaal.  

Hoewel er de afgelopen decennia belangrijke stappen vooruit zijn gezet, blijft gendergelijkheid iets waar we actief voor moeten blijven strijden. Recent onderzoek bij meer dan 23.000 mensen in 29 landen toont dat vooruitgang niet vanzelfsprekend is.

Zo blijkt dat onder jongeren opnieuw meer traditionele ideeën opduiken over de rol van vrouwen in het gezin. Bij mannen van Generatie Z vindt bijvoorbeeld 31% dat een vrouw haar man altijd moet gehoorzamen, en ongeveer één op drie vindt dat de man het laatste woord moet hebben in belangrijke gezinsbeslissingen. Bij hun grootouders ligt dat aandeel veel lager, rond 13% tot 17%.

Daarnaast blijft ongelijkheid ook vandaag zichtbaar in verschillende domeinen van onze samenleving. Op de arbeidsmarkt verdienen vrouwen gemiddeld nog steeds minder dan mannen en zijn ze vaker te vinden in deeltijdse of minder goed betaalde jobs. Die ongelijkheid werkt door in de pensioenen, waardoor vrouwen gemiddeld een lager pensioen opbouwen. Ook in verschillende geloofsinstellingen blijven leidinggevende rollen nog vaak voorbehouden aan mannen.

Die cijfers tonen dat verworven rechten nooit definitief zijn. Ze herinneren ons eraan dat gelijkheid elke generatie opnieuw verdedigd en versterkt moet worden.

Tegelijk is er ook hoop: een meerderheid van de mensen gelooft dat de wereld beter zou zijn met meer vrouwen in leidinggevende functies en in de politiek.

Daarom blijven we ons als Groen inzetten voor een samenleving waarin iedereen dezelfde kansen krijgt, thuis, op school, op het werk en in de politiek.

De Vrouwenmars was voor ons niet alleen een moment van solidariteit, maar ook een duidelijke boodschap:

gelijkheid komt er alleen als we er samen voor blijven opkomen.